Κορνοφωλιά - Αρχαιολογικά ευρήματα Κορνοφωλιά - Αεροφωτογραφία Καιρός
  Αρχή σελίδας » Κατάλογος » Τραγούδια για την Κορνοφωλιά Ορισμός Αρχικής Σελίδας  |  Προσθήκη στα Αγαπημένα
- Λίγα λόγια
- Επικοινωνία
Νέα
Ανακοινώσεις
Το ΒΗΜΑ του Κορνοφωλιώτη
Γενικά στοιχεία
Πολιτιστικός Σύλογος
Ιππικός Όμιλος Κορνοφωλιάς
Αρχαιολογικά ευρήματα
Τοπωνύμια
Εκκλησία
Μοναστήρι
Ποδοσφαιρική Ομάδα
Καφενεία
Ταβέρνες
Τόποι αναψυχής
Καλλιέργιες
Έβρος ποταμός
Τραγούδια για την Κορνοφωλιά
Βιβλιογραφία
Λεξικό ...
Χρήσιμα τηλέφωνα
ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ 2

Ποιός είδε ήλιον το βραδύ και άστρο το μεσημέρι,
ποιος είδε τον Καραμπελιά, του Καπετάν Θανάση,
η μάνα του, που κάθονταν σε ένα σταυροδρόμι,
όποιοι διαβάτες κι αν περνούν όλους τους ερωτούσε :
Διαβάτες που θεν έρχεσθε, μην είδατε τον γιό μου,
το γιό του Καραμπελιά, του Καπετάν Θανάση.
Ένας της λέει δεν είδαμε, άλλος της λέει δεν ξέρω
και ο τρίτος ο μικρότερος της λέει την αλήθεια.
- Αλήθεια μεις τον είδαμε να είναι λαβωμένος,
τον πιάσαν και τον δέσανε, πάνε να το κρεμάσουν.
Χίλιοι πηγαίνουν που μπροστά, χίλιοι πηγαίνουν πίσω.
Κατόπι πηγαίνει η μάνα του σαν φύλλο μαραμένη,
σαν φύλλο, σαν τριαντάφυλλο, για να τον παραστέκει.
Στη μέση πηγαίνει ο Καραμπελιάς, ο Καπετάν Θανάσης
με αλυσίδες στο λαιμό, στα χέρια και στα πόδια,
με αίματα στο μέτωπο, λαβωματιά στα στήθη.
Ατρόμητος, περήφανος, σα νάτανε λιοντάρι,
σαν είδε και την μάνα του άρχισε να της λέει :
- Σύρε, μάνα μου, πιο μπροστά να τους παρακαλέσης
να μη με πάνε απ΄ το χωριό, το έρημο το Κάστρο,
μον΄ να με πάνε απ΄ τα βουνά, ψηλά απ΄ τα κορφοβούνια,
γιατ΄ έχω εχθρούς που χαίρονται και φίλους, που λυπούνται.
Στο δρόμο που τον πήγαιναν, άρχισε το τραγούδι
«Μουστάκι μου, μαυριδερό και φρύδια μου γραμμένα
δεν σ΄ έπρεπαν τα σίδερα και αλυσίδα στο λαιμό σου.
Μον΄ σ΄ έπρεπε να κάθεσαι στης Κίπραινας τα λημέρια, νάχης
αρνιά να ψήνονται, περδίκια σουβλισμένα,
νάχης και το γλυκό κρασί να τρώγεις και να πίνεις,
νάχης και τα Κλεφτόπουλα τους Τούρκους να τρομάζεις».